Een Rondje Kennemerland


Op zaterdag 21 september 2019 verzamelden zich twee Rolls-Royces en vijf Bentleys bij Hotel Restaurant De Zoete inval in Haarlemmerliede. Het was een zonnige en warme dag. Dit mooie weer zou het hele weekend aanhouden.
Na ontvangst met koffie en gebak gaf Paul Schoorl het startsein voor onze tourrit. De rit voerde over mooie dijkjes met prachtige huizen en weilanden. Zo dicht bij het havengebied van Amsterdam kwamen we ook door enkele stukjes industriegebied. Te midden van dit industriegebied brachten we een bezoek aan kunstenaarsdorp Ruigoord.

Ruigoord is een dorpje in de Houtrakpolder in Amsterdam. In 1964 besloot Joop den Uyl, destijds wethouder van economische zaken van Amsterdam, het gebied te bestemmen tot haventerrein voor de Afrikahaven. Slechts enkele bewoners onder wie de pastoor verzetten zich tegen de plannen. Eind 1972 werd Ruigoord ontdekt door Amsterdamse kunstenaars en deels gekraakt. De jaren hierna werden gekenmerkt door conflicten die werden uitgevochten tot aan het Europees Gerechtshof. In 2000 werd besloten dat het dorp Ruigoord zou blijven bestaan. Er zou echter niet meer mogen worden gewoond. Ruigoord is inmiddels uitgegroeid tot een gelegaliseerde culturele vrijhaven. De panden worden beheerd door de Stichting Ruigoord. De Stichting huurt de grond en gebouwen van het gemeentelijk Havenbedrijf van de stad Amsterdam. In het midden van het oude dorp staat een kerk. Deze wordt voor verschillende doelen gebruikt. Dit wordt binnen onder ander duidelijk door het aanwezige podium, een grote bar en een automaat voor warme nootjes. Tijdens het bezoek vloog ongeveer om de minuut een passagiersvliegtuig over ons heen op weg naar een landing op Schiphol. De lucht die we in Ruigoord roken konden we uiteindelijk thuisbrengen als de geur van cacaobonen. Kortom, een bijzondere vrijplaats voor kunstenaars. Nog een bijzonder detail, bij veel panden in Ruigoord stond de voordeur gewoon open en bij een aantal panden ontbrak deze zelfs.

Na het bezoek aan Ruigoord vervolgden wij onze weg door het mooie Noord Holland. We passeerden onder andere het beeld van Hansje Brinker, de held van Haarlem, het jongetje dat met zijn vinger een gat in een dijk dicht en hiermee een dijkdoorbraak voorkomt. Het beeld staat er overigens voornamelijk voor Amerikaanse toeristen die het verhaal kennen uit het boek Hans Brinker of de zilveren schaatsen van de Amerikaanse schrijfster Mary Mapes Dodge (eerste uitgave 1865). Na een tocht met een pont over het Noordzee kanaal (met een knap staaltje millimeter parkeren van Han) bereikten wij uiteindelijk ons eindpunt voor de zaterdag, Hotel Restaurant Zeeduin in Wijk aan Zee.

Na ons te hebben opgefrist verzamelden we om ongeveer 19u in het restaurant van het hotel voor de bijna gebruikelijk bubbels. Hierna volgde een uitstekend drie gangen keuze menu. De sfeer was uitstekend, de gespreksonderwerpen varieerden van Rolls-Royce en Bentley tot de formule 1, de kleine en zelfs de grote zaken van het leven.

De zondag begon voor de meeste deelnemers met een kortere of langere duin- of strandwandeling. Of voor sommigen in elk geval een kijkje op de zee. Het ontbijtbuffet was gelukkig goed verzorgd. Inmiddels hadden twee Rolls-Royces zich bij ons aangesloten. Om ongeveer 11u vertrokken wij voor het vervolg van onze tourrit. Na het vertrek uit Wijk aan Zee reden we naar de inmiddels bekende pont over het Noordzee kanaal. Op zondag was het een stuk rustiger dan op de zaterdag zodat er ruim kon worden geparkeerd. Wel was het bij het afrijden van de pont oppassen geblazen voor de enorme hoeveelheid bromfietsers die over weinig kennis van de verkeersregels leken te beschikken. De tocht voerde in eerste instantie langs de sluizen van IJmuiden.
Vervolgens voerde de rit onder andere naar Zandvoort, langs het circuit en door Aerdenhout. Stuk voor stuk mooie stukjes Nederland. Uiteindelijk passeerden we ook nog de ruïne van kasteel Brederode bij Santpoort-Zuid. Het kasteel is gesticht in de tweede helft van de dertiende eeuw. In de negentiende eeuw was het een van de eerste bouwwerken die in opdracht van de staat werden gerestaureerd. De overblijfselen van het kasteel zijn aangemerkt als rijksmonument. Vervolgens eindigden wij bij Landgoed Duin en Kruidberg in Santpoort. Alles bij elkaar een erg mooie rit van bijna 70 km met een rijtijd van ongeveer 2 ½ uur.

Op het Landgoed Duin en Kruidberg genoten wij van een echte Engelse High Tea, met uiteraard een hartig begin en vervolgens een overgang naar zoete scones met clotted cream en met aardbeien confiture of lemmon curd. Hiernaast een keus aan zoetigheden als bonbons, Madeleines en Red Velvet (voor de kenners onder u).
Na deze heerlijke afsluiting van dit mooie zon overgoten weekend vertrokken de deelnemers naar huis met dankzegging aan de organisatoren Leontine, Hansje en Paul.

René Smeeïng


Foto's: Han de Vaal

Ontvangstbanner van de RREC Dutch section.

Aankomst eerste voertuigen.

Lekker aan de koffie met gebak.

Vlindertuin van Ruigoord, het dorpje in de Houtrakpolder van Amsterdam.

Er vloog ongeveer om de minuut een passagiersvliegtuig over.

Het innerlijke van de mens was ook aan een beurt toe.

Het was alweer heel snel gezellig.

Weer tijd voor de bubbels.

Even toosten voor het diner.

Je zou maar honger hebben.

Op zondag stonden de auto's geduldig te wachten voor vertrek.

Leuk. Jan Mark & Hanna en de twee deugnieten waren ook gearriveerd.

De meeste leden hadden toch de voorkeur voor de ouderwetse Hollandse molens.

Even uitwaaien aan Wijk aan Zee.

De ruïne van Brederode (het lijkt de toren van Pisa wel) of zou het de foto zijn?

Het prachtige landgoed Duin en Kruidberg.

Goed georganiseerde High Tea waar ieder van genoot.

Iedereen was onder de indruk van de locatie en het weer werkte aan alle kanten mee.

Leuk. Ad en Maria voor lief en leed.
<